VACTERL-H
Το σύνδρομο VACTERL με υδροκέφαλο (VACTERL-H) είναι
μια σπάνια διαταραχή, κατά την οποία οι μη τυχαίες συγγενείς δυσπλασίες της
συσχέτισης VACTERL συνυπάρχουν με υδροκέφαλο. Ο όρος VACTERL αποτελεί
ακρωνύμιο, όπου κάθε γράμμα αντιστοιχεί στο αρχικό γράμμα μιας από τις
σχετιζόμενες δυσπλασίες:
(V) = σπονδυλικές ανωμαλίες
(A) = ατρησία πρωκτού
(C) = καρδιακές ανωμαλίες
(T) = τραχειοοισοφαγικό συρίγγιο
(E) = ατρησία οισοφάγου
(R) = νεφρικές ανωμαλίες και ανωμαλίες της κερκίδας
(L) = ανωμαλίες των άκρων
Ο υδροκέφαλος (H) είναι μια κατάσταση κατά την οποία
η συσσώρευση εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ) εντός και γύρω από τον εγκέφαλο και
τον νωτιαίο μυελό προκαλεί αυξημένη πίεση στον εγκεφαλικό ιστό.
Αίτια
Το σύνδρομο VACTERL-H θεωρείται γενικά μια σποραδική
διαταραχή —δεν κληρονομείται εντός των οικογενειών— και αποτελεί συνέπεια
ελαττωματικής διαφοροποίησης συγκεκριμένων τύπων ιστών κατά την πρώιμη εμβρυϊκή
ανάπτυξη. Ωστόσο, σε μια υποομάδα ασθενών υπάρχουν ενδείξεις για οικογενειακό ή
κληρονομικό υπόβαθρο, καθώς ορισμένοι ασθενείς αναφέρουν ότι περισσότερα μέλη
της οικογένειάς τους έχουν επηρεαστεί από τη διαταραχή. Σε ασθενείς με
οικογενειακό ιστορικό VACTERL-H, θεωρείται ότι η διαταραχή ακολουθεί αυτοσωμικό
υπολειπόμενο ή φυλοσύνδετο (συνδεδεμένο με το χρωμόσωμα Χ) πρότυπο
κληρονομικότητας.
Στις αυτοσωμικές
υπολειπόμενες διαταραχές, απαιτείται το άτομο να κληρονομήσει μια παραλλαγή
που προκαλεί τη νόσο από κάθε γονέα. Η κληρονομούμενη αυτή παραλλαγή έχει ως
αποτέλεσμα το γονίδιο να μην λειτουργεί σωστά. Εάν ένα άτομο λάβει ένα
λειτουργικό γονίδιο και ένα μη λειτουργικό γονίδιο που σχετίζεται με μια
συγκεκριμένη διαταραχή, τότε το άτομο αυτό χαρακτηρίζεται ως «φορέας» της
διαταραχής και, συνήθως, δεν παρουσιάζει συμπτώματα. Ο κίνδυνος να
μεταβιβάσουν δύο γονείς-φορείς το μη λειτουργικό/ελαττωματικό γονίδιο στο παιδί
τους —με αποτέλεσμα το παιδί να εμφανίσει τη διαταραχή— είναι 25% σε κάθε
εγκυμοσύνη. Υπάρχει πιθανότητα 50% οι γονείς-φορείς να μεταβιβάσουν το
ελαττωματικό γονίδιο σε καθένα από τα παιδιά τους. Στις αυτοσωμικές
υπολειπόμενες διαταραχές, ο κίνδυνος να κληρονομήσει ένα παιδί ένα ελαττωματικό
ή μη λειτουργικό γονίδιο είναι ο ίδιος τόσο για τα αγόρια όσο και για τα
κορίτσια.
Οι φυλοσύνδετες διαταραχές
(συνδεδεμένες με το χρωμόσωμα Χ) προκαλούνται
από κληρονομούμενες αλλαγές σε γονίδια που εντοπίζονται στο χρωμόσωμα Χ.
Δεδομένου ότι οι άνδρες διαθέτουν μόνο ένα χρωμόσωμα Χ, η κληρονόμηση ενός μη
λειτουργικού αντιγράφου ενός τέτοιου γονιδίου αρκεί για να προκληθεί η νόσος.
Αντιθέτως, οι γυναίκες διαθέτουν δύο χρωμοσώματα Χ, επομένως θεωρούνται φορείς
εάν κληρονομήσουν ένα μη λειτουργικό αντίγραφο ενός γονιδίου. Όπως είναι
αναμενόμενο, οι φυλοσύνδετες διαταραχές είναι συνήθως συχνότερες στους άνδρες.
Οι γυναίκες που είναι φορείς μιας φυλοσύνδετης διαταραχής έχουν, σε κάθε
εγκυμοσύνη: 25% πιθανότητα να αποκτήσουν μια κόρη που θα είναι επίσης φορέας,
25% πιθανότητα να αποκτήσουν μια κόρη που δεν θα είναι φορέας, 25% πιθανότητα
να αποκτήσουν έναν γιο που θα νοσεί και 25% πιθανότητα να αποκτήσουν έναν γιο
που δεν θα επηρεαστεί από τη νόσο. Εάν ένας άνδρας με φυλοσύνδετη διαταραχή
τεκνοποιήσει, θα μεταβιβάσει το μη λειτουργικό γονίδιο σε όλες τις κόρες του,
οι οποίες θα γίνουν φορείς. Ένας άνδρας δεν μπορεί να μεταβιβάσει ένα γονίδιο
που εντοπίζεται στο χρωμόσωμα Χ στους γιους του, διότι οι άνδρες μεταβιβάζουν
πάντα το χρωμόσωμά τους Υ —και όχι το χρωμόσωμα Χ— στους άρρενες απογόνους
τους.
Στην πλειονότητα των παιδιών
με VACTERL-H, δεν επιτυγχάνεται ποτέ γενετική διάγνωση. Ωστόσο,
πρόσφατα έχουν ενοχοποιηθεί διάφορα γονίδια για τη συγκεκριμένη διαταραχή,
καθώς και για περιπτώσεις ασθενών με κλινική εικόνα παρόμοια με το σύνδρομο
VACTERL. Το γονίδιο FANCB εντοπίζεται στο χρωμόσωμα Χ και, πέραν του ότι
έχει εντοπιστεί σε παιδιά με VACTERL-H, αποτελεί γνωστή αιτία της αναιμίας
Fanconi που συνδέεται με το χρωμόσωμα Χ (φυλοσύνδετη αναιμία Fanconi).
Μεταβολές στα γονίδια FANCI, FANCL και BRCA2, καθώς και σε άλλα γονίδια που
σχετίζονται με την αναιμία Fanconi, έχουν επίσης ενοχοποιηθεί επανειλημμένα για
τη διαταραχή αυτή. Είναι σημαντικό να αποκλειστεί η διάγνωση της αναιμίας
Fanconi σε αυτά τα παιδιά, καθώς η πάθηση αυτή συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο
εμφάνισης συγκεκριμένων μορφών καρκίνου.
Επιπλέον, σε μεμονωμένες περιπτώσεις έχουν ενοχοποιηθεί
μεταβολές στα γονίδια ZIC3 και PTEN.
Κληρονομικότητα
Πιθανοί μηχανισμοί όταν προσβάλλεται κορίτσι:
- Skewed αδρανοποίηση του
Χ: αν στα κύτταρα ενεργοποιείται κυρίως το Χ με τη μετάλλαξη,
εκδηλώνεται η νόσος. Έχουν περιγραφεί φορείς με ήπια ή μερική εικόνα.
- De
novo μετάλλαξη στο FANCB, με skewed αδρανοποίηση.
- Άλλα
γονίδια: ένα κορίτσι με VACTERL-H συχνά δεν έχει FANCB αλλά αυτοσωμική
υπολειπόμενη μορφή άλλου FANC γονιδίου (π.χ. FANCD2 σε περιγραφές) ή άλλη
αιτία, όπως PTEN ή χρωμοσωμική/CNV ανωμαλία.
- Σύνδρομα
που μοιάζουν, π.χ. άλλες μορφές Fanconi.
Αναλυτικότερα
Φυσιολογική αδρανοποίηση του Χ
(lyonisation):
Τα θήλεα έχουν δύο Χ χρωμοσώματα, τα άρρενα ένα. Για να μην υπάρχει διπλή
«δόση» γονιδίων, σε κάθε κύτταρο του θήλεος το ένα από τα δύο Χ
απενεργοποιείται τυχαία, νωρίς στην εμβρυϊκή ζωή. Αυτό το πρότυπο
διατηρείται σε όλους τους απογόνους του κυττάρου. Φυσιολογικά καταλήγει περίπου
50:50: μισά κύτταρα χρησιμοποιούν το πατρικό Χ και μισά το μητρικό.
Έτσι, αν το ένα Χ έχει μετάλλαξη, περίπου οι μισές κυτταρικές σειρές
λειτουργούν κανονικά και αντισταθμίζουν.
Skewed αδρανοποίηση: Όταν η κατανομή
δεν είναι 50:50, αλλά ένα Χ αδρανοποιείται σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό
κυττάρων. Συνήθως ορίζεται ως ≥80:20 (έντονη αδρανοποίηση ≥90:10).
Γιατί έχει σημασία σε μια
μετάλλαξη όπως του FANCB:
- Αν
το Χ με το φυσιολογικό γονίδιο αδρανοποιηθεί στην πλειονότητα των
κυττάρων, τότε ενεργό μένει κυρίως το Χ με τη μετάλλαξη. Το θήλυ
τότε λειτουργεί σχεδόν σαν αγόρι (ημιζυγώτης) και μπορεί να εκδηλώσει τη
νόσο.
- Συχνά
όμως συμβαίνει το αντίθετο στους φορείς: τα κύτταρα με το μεταλλαγμένο Χ αντεπιλέγονται
(π.χ. στο αίμα), αν η μετάλλαξη βλάπτει την επιβίωσή τους, και οι φορείς
μένουν υγιείς με skewed προς το
φυσιολογικό Χ.
Αίτια skewed αδρανοποίησης: τυχαία
διακύμανση στην πρώιμη εμβρυϊκή φάση (λίγα κύτταρα «αρχικού πληθυσμού»),
επιλεκτικό πλεονέκτημα ή μειονέκτημα επιβίωσης κυττάρων με συγκεκριμένο Χ,
παραλλαγές σε γονίδια ρύθμισης όπως το XIST, δομικές ανωμαλίες του Χ, και
αυξάνεται με την ηλικία.
Πώς διερευνάται: με μελέτη
της μεθυλίωσης στο γονίδιο του υποδοχέα ανδρογόνων (HUMARA assay), συνήθως σε
DNA από αίμα.
Σημείωση: το αποτέλεσμα στο αίμα
δεν αντικατοπτρίζει απαραίτητα άλλους ιστούς.
Πληθυσμοί που επηρεάζονται
Το σύνδρομο VACTERL με υδροκέφαλο είναι μια εξαιρετικά
σπάνια διαταραχή, η οποία προσβάλλει άνδρες και γυναίκες σε ίσο αριθμό. Ο
ακριβής επιπολασμός της διαταραχής στον γενικό πληθυσμό είναι άγνωστος.
Κλινική Εικόνα
Το σύνδρομο VACTERL με υδροκέφαλο (VACTERL-H) είναι
μια σπάνια διαταραχή που επηρεάζει πολλαπλά ανατομικά συστήματα. Τα παιδιά που
επηρεάζονται παρουσιάζουν συνήθως μια ποικιλία συγγενών ανωμαλιών κατά τη
γέννηση· ωστόσο, σε ορισμένα παιδιά, τα βασικά χαρακτηριστικά της διαταραχής
ενδέχεται να μην γίνουν αντιληπτά παρά σε μεταγενέστερο στάδιο της ζωής τους. Ο
συνδυασμός των συγγενών ανωμαλιών και των σχετικών συμπτωμάτων μπορεί να
ποικίλλει σημαντικά από άτομο σε άτομο.
Ο υδροκέφαλος
είναι μια κατάσταση κατά την οποία η υπερβολική συσσώρευση εγκεφαλονωτιαίου
υγρού προκαλεί αυξημένη πίεση στους ιστούς του εγκεφάλου. Στα βρέφη και τα
μικρά παιδιά, το εύρημα αυτό μπορεί να συνδέεται με ασυνήθιστα αυξημένο μέγεθος
κεφαλής (μακροκεφαλία). Τα συμπτώματα του οξέος υδροκέφαλου
περιλαμβάνουν συνήθως εμέτους, ευερεθιστότητα, επιληπτικές
κρίσεις, ενώ σε σοβαρές περιπτώσεις παρατηρείται στροφή των οφθαλμών
προς τα κάτω και, εάν δεν υπάρξει θεραπευτική παρέμβαση, μπορεί να επέλθει κώμα
και θάνατος. Άλλα σημαντικά σημεία μπορεί να περιλαμβάνουν αναπτυξιακές
καθυστερήσεις, οι οποίες εκδηλώνονται ως αδυναμία επίτευξης αναπτυξιακών
οροσήμων κατάλληλων για την ηλικία του παιδιού ή/και ως φθίνουσα γνωστική
ικανότητα με την πάροδο του χρόνου.
Το VACTERL-H ορίζεται με βάση κλινικά κριτήρια· συνήθως, για
τη διάγνωση απαιτείται η παρουσία τουλάχιστον τριών από τα οκτώ ανατομικά
στοιχεία που χαρακτηρίζουν τη διαταραχή. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι
δεν πρέπει να υπάρχουν εργαστηριακές ή κλινικές ενδείξεις που να υποδεικνύουν
κάποια άλλη διάγνωση. Τα χαρακτηριστικά που ορίζουν τη διαταραχή αναλύονται
ξεχωριστά παρακάτω.
Ανωμαλίες της Σπονδυλικής Στήλης
Οι ανωμαλίες της σπονδυλικής στήλης περιλαμβάνουν συνήθως
διαταραχές στον σχηματισμό (τμηματοποίηση) των οστών που απαρτίζουν τη
σπονδυλική στήλη. Συχνά συνδέονται με ανωμαλίες των πλευρών, αν και αυτό
δεν συμβαίνει πάντα. Στις συχνά αναφερόμενες σπονδυλικές ανωμαλίες
περιλαμβάνονται οι ημισπόνδυλοι, οι «σπόνδυλοι σε σχήμα πεταλούδας»
και οι «σφηνοειδείς σπόνδυλοι», περιπτώσεις κατά τις οποίες τα οστά της
σπονδυλικής στήλης παρουσιάζουν μη φυσιολογικό σχήμα ή δομή. Επιπλέον, έχουν
περιγραφεί περιπτώσεις συνένωσης σπονδύλων, καθώς και ύπαρξης υπεράριθμων
σπονδύλων. Οι αλλοιώσεις αυτές μπορούν να οδηγήσουν σε μη φυσιολογική
καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης, γνωστή ως σκολίωση, η οποία σε
ορισμένους ασθενείς αποτελεί την πρώτη ένδειξη για την ύπαρξη μιας υποκείμενης
σπονδυλικής ανωμαλίας.
Ατρησία Πρωκτού
Η ατρησία του πρωκτού αποτελεί μια δυσπλασία κατά την οποία
δεν αναπτύσσεται το πρωκτικό άνοιγμα ή ο δίαυλος που κανονικά συνδέει τον
πρωκτό με το κατώτερο τμήμα του παχέος εντέρου (ορθό). Αυτή η κατάσταση
εμποδίζει την κανονική διέλευση του περιεχομένου του εντέρου και συνήθως οδηγεί
σε απόφραξη του περιεχομένου του εντέρου. Ενώ η πλήρης ατρησία του
πρωκτού εντοπίζεται συνήθως κατά την αρχική εξέταση του νεογνού αμέσως μετά τη
γέννηση, άλλες, λιγότερο σοβαρές μορφές στένωσης ή ατρησίας
ενδέχεται να εκδηλωθούν αργότερα, με σημεία και συμπτώματα εντερικής απόφραξης.
Τα σημεία και τα συμπτώματα της ατρησίας του πρωκτού μπορεί να
περιλαμβάνουν επίμονη ναυτία και εμέτους, διάταση της κοιλιάς (τυμπανισμό) και
απώλεια βάρους λόγω δυσκολιών στη σίτιση.
Καρδιακές Ανωμαλίες
Ένα ευρύ φάσμα συγγενών καρδιακών ανωμαλιών έχει αναφερθεί
σε παιδιά με το σύνδρομο VACTERL-H.
Το έλλειμμα του μεσοκοιλιακού
διαφράγματος (VSD) προκαλείται από μια οπή ή μικρό άνοιγμα σε
οποιοδήποτε σημείο του μεσοκοιλιακού διαφράγματος και μπορεί να εκδηλωθεί με
ποικίλα συμπτώματα, ανάλογα με το μέγεθος και τη θέση της βλάβης. Ένα μικρό
έλλειμμα του μεσοκοιλιακού διαφράγματος μπορεί να κλείσει από μόνο του·
ωστόσο, μεγαλύτερα ελλείμματα ενδέχεται να επηρεάσουν την ικανότητα της
καρδιάς να αντλεί αίμα αποτελεσματικά προς τους πνεύμονες και το υπόλοιπο σώμα,
οδηγώντας σε συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Τα σημεία και τα συμπτώματα που
σχετίζονται με την καρδιακή ανεπάρκεια μπορεί να περιλαμβάνουν ταχύπνοια,
συριγμό, ταχυκαρδία και καθυστέρηση της ανάπτυξης στα βρέφη
(ανεπαρκής σωματική ανάπτυξη).
Άλλες συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες που σχετίζονται με το
σύνδρομο VACTERL-H περιλαμβάνουν:
-ελλείμματα του μεσοκολπικού
διαφράγματος (ASD)
-σύνδρομο υποπλαστικής
αριστερής καρδιάς (μια απειλητική
για τη ζωή κατάσταση, κατά την οποία παρατηρείται υποανάπτυξη της αριστερής
κοιλίας, της αορτικής ή/και της μιτροειδούς βαλβίδας, καθώς και της ανιούσας
αορτής)
-τετραλογία του Fallot
-μετάθεση των μεγάλων
αρτηριών
-ανοιχτός αρτηριακός πόρος .
Τραχειοοισοφαγικό συρίγγιο και/ή ατρησία του οισοφάγου
Το τραχειοοισοφαγικό συρίγγιο
είναι μια ανώμαλη επικοινωνία μεταξύ της τραχείας και του οισοφάγου. Αυτή η
ανώμαλη επικοινωνία οδηγεί συχνά σε δυσκολίες κατά τη σίτιση και σε λοιμώξεις
του αναπνευστικού, καθώς τροφή μπορεί να εισέλθει στους πνεύμονες.
Η ατρησία του οισοφάγου είναι μια πάθηση κατά την οποία ο οισοφάγος —ο
οποίος υπό φυσιολογικές συνθήκες μεταφέρει την τροφή από το στόμα στο στομάχι—
παρουσιάζει στένωση ή ατελή σχηματισμό. Ως αποτέλεσμα, το περιεχόμενο του
οισοφάγου, όπως η τροφή, δεν μπορεί να περάσει στο στομάχι και το έντερο για να
υποστεί πέψη.
Νεφρικές/Ουρογεννητικές Ανωμαλίες
Στο σύνδρομο VACTERL-H έχουν περιγραφεί διάφορες ανωμαλίες
που αφορούν τους νεφρούς και το ουροποιητικό σύστημα. Σε αυτές περιλαμβάνονται,
μεταξύ άλλων:
-η έλλειψη ανάπτυξης του ενός ή και των δύο νεφρών (νεφρική
αγενεσία)
-η δυσπλασία του ενός ή και των δύο νεφρών (νεφρική
δυσπλασία)
-η εκτόπιση ή η ανώμαλη θέση των νεφρών (νεφρική εκτοπία)
-η παλινδρόμηση των ούρων προς τον ουρητήρα
(κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση) και
-η ανώμαλη θέση του στομίου της ουρήθρας στο άκρο του πέους
(υποσπαδίας).
Η ύπαρξη νεφρικής ή ουρογεννητικής ανωμαλίας μπορεί ενίοτε
να οδηγήσει σε μη φυσιολογική συσσώρευση ούρων στους νεφρούς (υδρονέφρωση)
ή/και σε συχνές λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος.
Ανωμαλίες των Άκρων
Σε παιδιά με VACTERL-H έχουν αναφερθεί, κατά κύριο λόγο,
ανωμαλίες στο αντιβράχιο ή στην πλευρά του αντιβραχίου όπου βρίσκεται ο
αντίχειρας (κερκιδική πλευρά). Αυτές περιλαμβάνουν την έλλειψη ανάπτυξης της
κερκίδας (αγενεσία κερκίδας), την υποπλασία της κερκίδας, την υποπλασία ή την
απουσία του αντίχειρα, καθώς και την παρουσία ενός επιπλέον οστού στον
αντίχειρα (τριφαλαγγικός αντίχειρας). Ωστόσο, έχουν περιγραφεί και άλλες
ανωμαλίες, όπως η παρουσία επιπλέον δακτύλων (πολυδακτυλία) ή η έλλειψη
δακτύλων (ολιγοδακτυλία) στα χέρια, η συνένωση δακτύλων (συνδακτυλία) ή/και η
ανώμαλη συνένωση των δύο οστών του αντιβραχίου (κερκιδοωλένια συνοστέωση).
Επιπλέον, αν και δεν θεωρείται βασικό χαρακτηριστικό του
VACTERL-H, αναφέρεται συχνά η παρουσία μίας και μόνο ομφαλικής αρτηρίας
(ενός αγγείου που είναι σημαντικό για τη σωστή μεταφορά αίματος από και προς το
έμβρυο). Το εύρημα αυτό, εάν διαπιστωθεί σε προγεννητικό υπερηχογράφημα, είναι
σημαντικό να εντοπιστεί, καθώς ενδέχεται να αποτελεί την πρώτη ένδειξη ύπαρξης
μιας υποκείμενης διαταραχής και θα πρέπει να οδηγήσει σε περαιτέρω
απεικονιστικό έλεγχο, προς αναζήτηση άλλων ανωμαλιών που σχετίζονται με το σύνδρομο
VACTERL-H.
Διαφορική Διάγνωση
1. Αναιμία Fanconi (FANCB και άλλα FANC γονίδια)
Ουσιαστικά αποτελεί την πιο συχνή υποκείμενη αιτία και όχι τόσο «διαφορική». Σε
κάθε VACTERL-H χρειάζεται τεστ θραύσεων χρωμοσωμάτων (DEB/MMC) και μοριακός
έλεγχος.
2. Σύνδρομα με σχετιζόμενο υδροκέφαλο και ανωμαλίες
άκρων/οργάνων
- Σύνδρομο
Pallister-Hall (GLI3): υποθαλαμικό αμάρτωμα, πολυδακτυλία, ατρησία
πρωκτού, ανωμαλίες λάρυγγα.
- Σύνδρομο
Feingold (MYCN): ατρησία οισοφάγου/δωδεκαδακτύλου, μικροκεφαλία (όχι
τυπικά υδροκέφαλος), ανωμαλίες χεριών.
- Σύνδρομο
CHARGE (CHD7): ατρησία χοανών, κολοβώματα, καρδιακές ανωμαλίες,
ανωμαλίες ωτών, τραχειοοισοφαγικό συρίγγιο. Ο υδροκέφαλος είναι
ασυνήθιστος αλλά εμφανίζεται.
- Σύνδρομο
Townes-Brocks (SALL1): ατρησία πρωκτού, ανωμαλίες αντίχειρα, νεφρικές
και ωτικές ανωμαλίες.
- Σύνδρομο
Baller-Gerold / RAPADILINO: ανωμαλίες κερκίδας, κρανιοσυνοστέωση
(μπορεί να δώσει δευτερογενή υδροκέφαλο).
3. Φυλοσύνδετος υδροκέφαλος (L1CAM)
Ο υδροκέφαλος από στένωση υδραγωγού με προσαγωγούς αντίχειρες (σύνδρομο L1 /
CRASH). Πρέπει να διακριθεί, ειδικά σε αγόρια με υδροκέφαλο και ανωμαλίες
αντίχειρα.
4. Σύνδρομα με Chiari / νευρικού σωλήνα και ουραίες
ανωμαλίες
- OEIS
complex και σύνδρομο ουραίας ρήξης (caudal regression): ατρησία
πρωκτού, σπονδυλικές και ουρογεννητικές ανωμαλίες, συχνά με δυσραφία.
Συνδέεται με διαβήτη της μητέρας.
- Δυσραφικά
σύνδρομα με δευτερογενή υδροκέφαλο.
5. Άλλες γενετικές/χρωμοσωμικές αιτίες
- Τρισωμία
18 και 13, και CNVs (array CGH).
- PTEN
(έχουν περιγραφεί περιπτώσεις VACTERL-H με παθογόνες παραλλαγές).
- Μιτοχονδριακές
διαταραχές.
6. Περιβαλλοντικά/τερατογόνα
- Σακχαρώδης
διαβήτης μητέρας.
- Έκθεση
σε τερατογόνα (π.χ. βαλπροϊκό, ορισμένα φάρμακα), που μπορεί να δώσει
ανάλογες εικόνες.
- Σημαντικό: ο υδροκέφαλος μπορεί να είναι και δευτερογενής (λοιμώξεις, αιμορραγία) και όχι μέρος του συνδρόμου
Διάγνωση
- Δοκιμασία
θραύσης χρωμοσωμάτων (DEB/MMC)
- Array
CGH και καρυότυπος
- WES: FANCB, άλλα FANC, L1CAM, CHD7, SALL1,
MYCN, GLI3, PTEN
- Απεικόνιση
εγκεφάλου (υπέρηχος/MRI): τύπος υδροκεφάλου, Chiari, αμάρτωμα
- Ηχοκαρδιογράφημα,
υπέρηχος νεφρών, απεικόνιση σπονδυλικής στήλης και άκρων
- Αξιολόγηση
ακοής και οφθαλμολογική εξέταση
- Ιστορικό
μητέρας (διαβήτης, φάρμακα) και οικογενειακό ιστορικό (φυλοσύνδετο
πρότυπο)
- Εξέταση HUMARA : Η εξέταση HUMARA (Human Androgen Receptor Assay) είναι μια εξειδικευμένη μοριακή εξέταση που εφαρμόζεται αποκλειστικά σε γυναίκες για να διαπιστωθεί εάν ένας πληθυσμός κυττάρων προέρχεται από ένα μοναδικό, κοινό προγονικό κύτταρο (μονοκλωνικότητα) ή από πολλά διαφορετικά κύτταρα (πολυκλωνικότητα).
Πρόγνωση
Με τη βελτίωση της ιατρικής και χειρουργικής φροντίδας, η
μακροπρόθεσμη πρόγνωση για τους ασθενείς με VACTERL-H έχει βελτιωθεί. Ωστόσο,
ακόμη και με την έγκαιρη διάγνωση και τις βελτιώσεις στη φροντίδα, τα άτομα που
επηρεάζονται αντιμετωπίζουν συχνά διάφορες ιατρικές επιπλοκές, ως αποτέλεσμα
συγκεκριμένων συγγενών ανωμαλιών. Οι σπονδυλικές δυσπλασίες οδηγούν
συχνά σε χρόνιο πόνο στην πλάτη, η πρωκτική ατρησία συχνά
προκαλεί ακράτεια ή/και χρόνια δυσκοιλιότητα, η γαστροοισοφαγική
παλινδρόμηση μπορεί να αποτελεί συνέπεια τραχειοοισοφαγικών συριγγίων,
ενώ οι νεφρικές ανωμαλίες συνδέονται συχνά με αυξημένη συχνότητα λοιμώξεων
του ουροποιητικού συστήματος (ΛΟΥΣ) και την εμφάνιση νεφρικών λίθων
(νεφρολιθίαση)