ΔΑΓΚΕΙΟΣ ΠΥΡΕΤΟΣ

Από που προέρχεται η ονομασία?

Υπάρχουν 2 βασικές εκδοχές για την προέλευση του ονόματος της νόσου :

-Η πρώτη είναι να προέρχεται από τη στάση και τη βάδιση των Ινδών σκλάβων («στάση & βάδιση του Δανδή») τις εποχές που μεσουρανούσε το αποικιοκρατικό καθεστώς της Αγγλικής Αυτοκρατορίας. Αν είναι έτσι, πρέπει χθες να αλλάξει το όνομα της νόσου

-Η δεύτερη εκδοχή αφορά τη διάλεκτο ΣΟΥΑΧΙΛΙ, κατά την οποία φαίνεται να παρομοιάζεται με νόσο από πνεύμα του διαβόλου

ΑΙΤΙΑ 

Ο Δάγκειος Πυρετός προκαλείται από έναν εκ των 5 ιών

-Ιός του Δάγκειου Πυρετού 1

-Ιός του Δάγγειου Πυρετού 2

-Ιός του Δάγκειου Πυρετού 3

-Ιός του Δάγκειου Πυρετού 4

- Ιός του Δάγκειου Πυρετού 5 (2013)

Πρόκειται για RNA ιούς, μέλη της οικογένειας των φλαβοιών, που ανήκουν στην ομάδα των ARBO-ιών.

ΜΕΤΑΔΟΣΗ

Από τα κουνούπια Aedes (Α. Aegypti, A. Albopticus – ΚΟΥΝΟΥΠΙ ΤΙΓΡΗΣ). Τα κουνούπια αυτά συνήθως διαβιούν σε γεωγραφικό πλάτος  μεταξύ 35^ο Βόρεια & 35^ο Νότια από τον Ισημερινό της Γης και σε υψόμετρα κάτω των 1000 μέτρων.

Τυπικά τσιμπούν νωρίς το πρωί και το απόγευμα, μπορούν όμως να τσιμπούν και οποιαδήποτε στιγμή του 24ώρου

ΠΡΩΤΟΠΑΘΗΣ ΞΕΝΙΣΤΗΣ

Είναι ο άνθρωπος, αλλά και τα μη ανθρώπεια πρώτιστα (και ανάλογο περιβάλλον : αστικό, δασώδες). Το θηλυκό κουνούπι αποβάλλει τον ιό με το σάλιο του, καθώς τσιμπά τον ανθρωπο, ενώ ο ιός δεν φαίνεται να έχει κάποια μοιραία επίδραση στο κουνούπι, το οποίο παραμένει μολυσμένο σε όλη του τη ζωή.

Ιδιαίτερη συμμετοχή έχει το Ades Aegypti , το οποίο προτιμά να εναποθέτει τα αυγά του σε τεχνητές υδάτινες δεξαμενές, να ζει κοντά σε ανθρώπους & να τρέφεται από ανθρώπους σε σχέση με τα άλλα σπονδυλωτά

Ο Δάγκειος πυρετός μεταδίδεται επίσης και ως αποτέλεσμα της ανθρωπογενούς δραστηριότητας, δηλ:

-μέσω μολυσμένων παραγώγων του αίματος

-μέσω μεταμόσχευσης οργάνων

-κάθετα από τη μητέρα στο παιδί (εμβρυικά και περιγεννητικά)

-σεξουαλικά (ασυνήθης τρόπος μετάδοσης)

ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ

-Βρέφη, νήπια & παιδιά σε καλή θρέψη

-Γυναικείο φύλο

-↑ ΒΜΙ

-↑ ιικό φορτίο

-Τύπος του ιού

-Προηγούμενη νόσηση από άλλο ιό  Δάγκειου Πυρετού

Η λοίμωξη με έναν ορότυπο θεωρείται ότι παράγει δια βίου ανοσία σε αυτό τον τύπο & μικρής διάρκειας ανοσία έναντι των υπολοίπων

Ο κίνδυνος της σοβαρής νόσου από 2θη λοίμωξη αυξάνεται αν κάποιος οργανισμός που εκτέθηκε στον ορότυπο DENV1, νοσήσει από τον ορότυπο DENV2 ή DENV3 ή αν κάποιος εκτέθηκε στον DENV3 & νοσήσει από DENV2

Ο Δάγκειος Πυρετός μπορεί να γίνει απειλητικός για τη ζωή σε ασθενείς με χρόνια νοσήματα , όπως ο διαβήτης ή το άσθμα

Οι πολυμορφισμοί (φυσιολογικές ποικιλίες) σε συγκεκριμένα γονίδια συνδέονται με τις επιπλοκές του ΣΟΒΑΡΟΥ ΔΑΓΚΕΙΟΥ ΠΥΡΕΤΟΥ (πρωτείνες TNFa, MBL, CTLA4, DC-SIGN, PLCE1 & κάποιοι τύποι του HLA)

Οι πολυμορφισμοί στα γονίδια που κωδικοποιούν για τον υποδοχέα της βιταμίνης D & τον FcγR, φαίνεται ότι προσφέρουν προστασία από τη ΣΟΒΑΡΗ ΝΟΣΟ της δευτεροπαθούς λοίμωξης του Δ.Π.

ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΤΑΝΟΜΗ

-Νοτιο-Ανατολική Ασία

-Νότια Ασία

-Νότια Αμερική

-Αφρική

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΕΠΩΑΣΗΣ : 5-7 ημέρες ( -14 ημέρες)

ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ

1. Ασυμπτωματική Λοίμωξη (~75-80% των προσβεβλημένων)

2. Συμπτωματική Λοίμωξη ≈ 20-25% των προσβεβλημένων (ήπια ως μέτρια, μη ειδική εμπύρετη νόσος)

Σύμφωνα με την ταξινόμηση του ΠΟΥ (2009) , ο συμπτωματικός Δάγκειος Πυρετός διακρίνεται σε :

Α. ΔΑΓΚΕΙΟ ΠΥΡΕΤΟ

Άτομο που ταξίδεψε ή ζει σε ενδημική περιοχή

+

πυρετός

+

2 ή περισσότερα κλινικά ευρήματα

(εξάνθημα, άλγη, ναυτία-εμετός, (+) δοκιμασία tourniquet, προειδοποιητικά σημεία)

 

Β. ΣΟΒΑΡΟ ΔΑΓΚΕΙΟ ΠΥΡΕΤΟ

Δ.Π.

+

οποιοδήποτε από τα παρακάτω

Σύνδρομο Δάγκειου Σοκ : σοβαρή απώλεια πλάσματος που οδηγεί σε σοκή σε συσσώρρευση υγρών +RDS

Δάγκειος Αιμορραγικός Πυρετός : σοβαρή αιμορραγία , σοβαρή προσβολή οργάνων όπως:

1. τρανσαμινάσες ≥ 1000 IU/L→ ηπατική ανεπάρκεια

2. διαταραγμένη συνείδηση→ εγκεφαλίτιδα

3. προσβολή της καρδιάς και άλλων οργάνων

Τα παιδιά συχνά παρουσιάζουν συμπτώματα παρόμοια με αυτά του κοινού κρυολογήματος & της γαστρεντερίτιδας, ενώ έχουν αυξημένο κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών

ΔΑΓΚΕΙΟΣ ΠΥΡΕΤΟΣ

Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα του Δ.Π. είναι :

-Πυρετός Απότομης Έναρξης

Οπισθοβολβικό Άλγος

-Κεφαλαλγία

-Μυικά Άλγη

-Αρθριτικά Άλγη

-Εξάνθημα (1-2 ημέρες: ερύθημα δέρματος, 4-7 ημέρες : ιλαροειδές εξάνθημα, «νησίδες λευκού σε μια θάλασσα κόκκινου»)

Η πορεία της νόσου διακρίνεται σε 3 φάσεις : εμπύρετη, κριτική & φάση ανάρρωσης

Α. ΕΜΠΥΡΕΤΗ ΦΑΣΗ

Οι ασθενείς παρουσιάζουν υψηλό πυρετό ξαφνικά. Αυτή η οξεία εμπύρετη φάση διαρκεί 2-7 ημέρες & συνήθως συνοδεύεται από

-ΕΞΑΨΗ ΠΡΟΣΩΠΟΥ

-ΕΡΥΘΗΜΑ ΔΕΡΜΑΤΟΣ

-ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΟ ΣΩΜΑΤΙΚΟ ΑΛΓΟΣ

-ΜΥΑΛΓΙΑ

-ΑΡΘΡΑΛΓΙΑ

-ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑ

Μερικοί ασθενείς μπορεί να έχουν ένεση επιπεφυκότων, ερυθρότητα φάρυγγα & φαρυγγαλγία

Η ανορεξία ,η ναυτία & ο εμετός είναι συχνά.

Είναι δύσκολο να διακριθεί ο Δ.Π. από άλλα εμπύρετα νοσήματα στην πρώιμη φάση. Μια θετική δοκιμασία Tourniquet αυξάνει την πιθανότητα του Δ.Π. Επιπλέον αυτές οι κλινικές εκδηλώσεις είναι δυσδιάκριτες μεταξύ των σοβαρών και μη-σοβαρών περιπτώσεων Δ.Π.

Επομένως η παρακολούθηση για την εμφάνιση ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚΩΝ ΣΗΜΕΙΩΝ & άλλων κλινικών παραμέτρων είναι κομβικής σημασίας , για την αναγνώριση της εξέλιξης σε ΚΡΙΤΙΚΗ ΦΑΣΗ

Ήπιες Αιμορραγικές Εκδηλώσεις όπως :

-πετέχειες

-αιμορραγίες βλενογόννων

μπορούν να εμφανισθούν. ΜΑΖΙΚΗ ΚΟΛΠΙΚΗ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑ (σε γυναίκες σε ηλικία τεκνοποίησης) & ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑ ΑΠΌ ΤΟ ΓΕΣ μπορούν να εμφανισθούν κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης , όμως δεν είναι συνήθεις

Το ΗΠΑΡ είναι συνήθως διογκωμένο και ευαίσθητο μερικές ημέρες μετά την έναρξη του πυρετού

Η πρωιμότερη διαταραχή στη γενική αίματος είναι μια εξελισσόμενη πτώση του ολικού αριθμού των λευκών , η οποία πρέπει να υποψιάζει τον ιατρό για την υψηλή πιθανότητα Δ.Π.

Β. ΚΡΙΤΙΚΗ ΦΑΣΗ

Στις τελευταίες ημέρες της εμπύρετης φάσης και όταν ο πυρετός πέσει κάτω από 37,5-38,0 ^OC ή λιγότερο και παραμένει χαμηλότερα από αυτό το επίπεδο , συνήθως τις ημέρες 3-7 της νόσου, μπορεί να εμφανισθεί μια αύξηση στη διαπερατότητα των τριχοειδών παράλληλα με την αύξηση του αιματοκρίτη

Τα 2 αυτά γεγονότα καθορίζουν την έναρξη της ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΦΑΣΗΣ. Η περίοδος της κλινικά σημαντικής απώλειας πλάσματος συνήθως διαρκεί 24-48 ώρες (πλάσμα =αίμα-κυτταρικά στοιχεία, ορός =πλάσμα-παράγοντες πήξης)

Η ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΛΕΥΚΟΠΕΝΙΑ ακολουθούμενη από την ΤΑΧΕΙΑ ΠΤΩΣΗ του αριθμού των αιμοπεταλίων , προηγούνται της απώλειας πλάσματος (εξοίδηση πλάσματος).

Σε αυτό το σημείο , οι ασθενείς που δεν παρουσιάζουν αύξηση της διαπερατότητας των τριχοειδών θα βελτιωθούν, ενώ αυτοί που θα εμφανίσουν αύξηση της διαπερατότητας των τριχοειδών μπορούν να παρουσιάσουν επιδείνωση ως αποτέλεσμα της απώλειας του όγκου πλάσματος

Ο βαθμός της απώλειας πλάσματος ποικίλει. Η υπεζωκοτική συλλογή και ο ασκίτης μπορούν να είναι κλινικά ανιχνεύσιμοι, ανάλογα με  το βαθμό απώλειας πλάσματος και του όγκου της θεραπείας των υγρών . Επομένως η Ro θώρακος και το U/S άνω-κάτω κοιλίας μπορεί να είναι σημαντικά εργαλεία για τη διάγνωση.

Ο βαθμός της αύξησης του αιματοκρίτη πάνω από τις φυσιολογικές τιμές αντικατοπτρίζει της ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΛΑΣΜΑΤΟΣ

Το shock (DENGUE SHOCK) εμφανίζεται όταν μια κριτική ποσότητα πλάσματος θα απωλεσθεί μέσω της αυξημένης διαπερατότητας των τριχοειδών. Πριν από την εμφάνιση του σοκ, προηγείται η εμφάνιση κάποιων προειδοποιητικών σημείων .

Η θερμοκρασία του σώματος μπορεί να είναι υπό το φυσιολογικό όταν πλέον εμφανισθεί το shock.

Με την παράταση του σοκ, το αποτέλεσμα θα είναι η υποαιμάτωση των οργάνων , η οποία με τη σειρά της θα οδηγήσει σε ΠΑΡΑΤΕΤΑΜΕΝΗ ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ , ΜΕΤΑΔΟΛΙΚΗ ΟΞΕΩΣΗ & ΔΕΠ

 

                                            ➡MODS

         DENGUE SHOCK     ➡ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΗ ΟΞΕΩΣΗ  ➡   ΣΟΒΑΡΗ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑ→↓ ΗΤ

                                           ➡ΔΕΠ

Αντί της λευκοπενίας , η οποία παρατηρείται στη φάση του Δ.Π., ο ολικός αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων μπορεί να αυξηθεί σε ασθενείς με σοβαρή αιμορραγία.

Επιπλέον σοβαρές διαταραχές των οργάνων μπορούν να εμφανισθούν χωρίς shock ή απώλεια πλάσματος (όπως σοβαρή ηπατίτιδα, εγκεφαλίτιδα, μυοκαρδίτιδαή/& σοβαρή αιμορραγία).

Μερικοί ασθενείς περνούν στην κριτική φάση της απώλειας πλάσματος χωρίς πτώση του πυρετού και σε αυτούς τους ασθενείς , οι αλλαγές στη γενική αίματος θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για την έναρξη της κριτικής φάσης & της απώλειας των πρωτεϊνών

Αυτοί οι οποίοι απορρυθμίζονται θα εμφανίσουν τον ΔΑΓΚΕΙΟ ΠΥΡΕΤΟ ΜΕ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ

ΔΑΓΚΕΙΟΣ ΠΥΡΕΤΟΣ ΜΕ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ

Κλινικά Σημεια & Συμπτώματα

Κοιλιακό άλγος ή ευαισθησία

Εμμένων εμετός

Κλινική Συσσώρρευση Υγρών -ασκίτης , RDS

Αιμορραγία Βλεννογόνων

Λήθαργος

Ανησυχία

Ηπατομεγαλία >2 εκατοστών

Εργαστηριακά Ευρήματα

↑Hct + ↓ PLT (από μυελική καταστολή + περιφερική καταστροφή)

Οι περιπτώσεις του Δ.Π. με ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ πιθανά θα ανακάμψουν με τη πρώιμη ε.φ. ενυδάτωση. Κάποιες άλλες όμως θα απορρυθμιστούν σε ΣΟΒΑΡΟ ΔΑΓΚΕΙΟ ΠΥΡΕΤΟ

Γ. ΦΑΣΗ ΑΝΑΡΡΩΣΗΣ

Αν ο ασθενής επιβιώσει της κριτικής φάσης (24-48 ώρες), παρατηρείται μια σταδιακή επαναρρόφηση των υγρών στις επόμενες 48-72 ώρες. Η γενική κατάσταση βελτιώνεται, η όρεξη επιστρέφει, τα ΓΕΣ συμπτώματα μειώνονται, η αιμοδυναμική κατάσταση σταθεροποιείται και η διούρηση αποκαθίσταται.

Μερικοί ασθενείς μπορεί να έχουν ένα εξάνθημα «νησίδες λευκού σε θάλασσα κόκκινου».

Μερικοί άλλοι μπορεί να παρουσιάσουν γενικευμένο κνησμό

Η ΒΡΑΔΥΚΑΡΔΙΑ & οι ΗΚΓ-αλλοιώσεις είναι συχνές σε αυτή τη φάση

Ο αιματοκρίτης σταθεροποιείται και μπορεί να είναι χαμηλότερος λόγω της αραίωσης που προκαλείται από το επαναρροφούμενο υγρό.

Ο αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων συνήθως αρχίζει να αυξάνει μετά την πτώση του πυρετού, όμως η αποκατάσταση των αιμοπεταλίων εμφανίζεται πιο αργά σε σχέση με αυτή των λευκών αιμοσφαιρίων.

Αν χορηγηθούν υπερβολικά ε.φ. υγρά, θα εμφανισθεί ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ , από τη μαζική υπεζωκοτική συλλογή και τον ασκίτη.

Κατά τη διάρκεια της Κριτικής και της φάσης Ανάρρωσης, η υπερβολική χορήγηση υγρών , σχετίζεται με πνευμονικό οίδημα ή συγκεντρική καρδιακή ανεπάρκεια

ΣΟΒΑΡΟΣ ΔΑΓΚΕΙΟΣ ΠΥΡΕΤΟΣ

Ο Σοβαρός Δάγκειος Πυρετός ορίζεται από την παρουσία ενός ( ή περισσοτέρων ) εκ των παρακάτω :

1. Απώλεια πλάσματος που οδηγεί σε shock (dengue shock) ή/ & συσσώρευση υγρών , με ή χωρίς αναπνευστική ανεπάρκεια

2. Σοβαρή αιμορραγία

3. Βλάβη Οργάνων

Καθώς η αγγειακή διαπερατότητα εξελίσσεται , η υποβολαιμία επιδεινώνεται και οδηγεί σε σοκ. Συνήθως συμβαίνει κατά την περίοδο της πτώσης του πυρετού , συνήθως την 4^η-5^η μέρα (3-7) της νόσου, ενώ προηγούνται τα ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ

Κατά τη διάρκεια του αρχικού σταδίου του shock, ο αντιρροπιστικός μηχανισμός ο οποίος διατηρεί μια φυσιολογική ΣΥΣΤΟΛΙΚΗ ΠΙΕΣΗ αίματος , προκαλεί επίσης ταχυκαρδία και περιφερική αγγειοσύσπαση με ελαττωμένη αιμάτωση του δέρματος , με αποτέλεσμα ΚΡΥΑ ΑΚΡΑ& ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΕΠΑΝΑΠΛΗΡΩΣΗΣ ΤΩΝ ΤΡΙΧΟΕΙΔΩΝ

 Καθώς η περιφερική αντίσταση των αγγείων αυξάνει, η διαστολική πίεση αυξάνει πλησιάζοντας τη συστολική πίεση.

Ο ασθενής στο ΔΑΓΚΕΙΟ SHOCK παραμένει σε διαύγεια και έχει τις αισθήσεις του. Ο ιατρός χωρίς εμπειρία μπορεί να μετρήσει μια φυσιολογική συστολική πίεση και να απωλέσει την κρίσιμη κατάσταση του ασθενούς.

Τελικά προκύπτει ΡΗΞΗ της ΑΝΤΙΡΡΟΠΗΣΗΣ (decompensated shock) και οι δύο πιέσεις πέφτουν απότομα — τόσο η συστολική όσο και η διαστολική

Εμφανίζεται φανερή υπόταση (π.χ. συστολική <90 mmHg σε ενήλικες, ή κάτω από ηλικιακά όρια σε παιδιά). Η πίεση παλμού μπορεί να γίνει δυσανίχνευτη (immeasurable-στους ενήλικες πίεση σφυγμού  ≤20 mmHg μπορεί να υποδεικνύει ακόμη πιο σοβαρό shock), με αδύναμους ή ψηλαφητούς μόνο κεντρικούς σφυγμούς. Συνοδεύεται από ψυχρά άκρα, παρατεταμένο χρόνο επαναπλήρωσης τριχοειδών, ταχυκαρδία που μπορεί να εξελιχθεί σε βραδυκαρδία (προ τελικό σημείο).

Το παρατεταμένο ΥΠΟΤΑΣΙΚΟ ΣΟΚ & η ΥΠΟΞΙΑ μπορεί να οδηγήσουν σε ΠΟΛΥΟΡΓΑΝΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ (MODS) & σε μια εξαιρετικά δύσκολη πορεία

Πότε είναι ο ασθενής σε SHOCK?

-Αν η πίεση σφυγμού (η διαφορά μεταξύ συστολικής & διαστολικής πίεσης) είναι ≤ 20 mmHg στα παιδιά

ή

-Αν έχει σημεία φτωχής περιφερικής (τριχοειδικής) αιμάτωσης (παγωμένα άκρα, παράταση του χρόνου επαναπλήρωσης των τριχοειδών ή ταχεία συχνότητα σφυγμού)

Στους ενήλικες η πίεση σφυγμού ≤20 mmHg μπορεί να υποδεικνύει ακόμη πιο σοβαρό shock. Η ΥΠΟΤΑΣΗ σχετίζεται με ΠΑΡΑΤΕΤΑΜΕΝΟ SHOCK, το οποίο συνήθως επιπλέκεται από ΣΟΒΑΡΗ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑ

 

↙            ↘               ΔΑΓΚΕΙΟ SHOCK → ΑΝΤΙΡΡΟΠΗΣΗ → ΡΗΞΗ ΑΝΤΙΡΡΟΠΗΣΗΣ

                                                                                                                 

                                                     ΥΠΟΤΑΣΙΚΟ                            ΥΠΟΞΙΑ

                                                     SHOCK                                          ↓

                       ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑ                                                                             

                                                            ↓                                         MODS       

                                                                                                           ↓

                                                                                                        ΔΕΠ                                                               

Ασυνήθιστες εκδηλώσεις όπως ΟΞΕΙΑ ΗΠΑΤΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ & ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑ, μπορεί να εμφανίζονται ακόμη & επί σοβαρής απώλειας πλάσματος ή SHOCK. Καρδιομυοπάθεια & εγκεφαλίτιδα έχουν επίσης αναφερθείσε κάποιες περιπτώσεις Δ.π.

Όπως και να έχει οι περισσότερες περιπτώσεις θανάτων εμφανίζονται σε ασθενείς με βαθύ SHOCK, ιδιαίτερα αν η κατάσταση περιπλέκεται με υπερφόρτωση με υγρά

Ο ΣΟΒΑΡΟΣ ΔΑΓΚΕΙΟΣ ΠΥΡΕΤΟΣ θα πρέπει να τίθεται ως διάγνωση εργασίας , όταν :

1. Ένας ασθενής προέρχεται από περιοχή κινδύνου για Δάγκειο Πυρετό

2. Έχει πυρετό 2-7 ημερών

3. Έχει ένα από τα παρακάτω:

-στοιχεία απώλειας πλάσματος (↑ ή αυξανόμενος Hct, υπεζωκοτικές συλλογές, ασκίτης, σοκ)

-σοβαρή αιμορραγία

-διαταραχή του επιπέδου συνείδησης (λήθαργος, ανησυχία, κώμα ή σπασμοί)

-σοβαρή συμμετοχή του ΓΕΣ (εμμένων εμετός, ↑’η έντονο κοιλιακό άλγος, ίκτερος)

σοβαρή οργανική συμμετοχή ( οξεία ηπατική ανεπάρκεια, ΟΝΑ, εγκεφαλοπάθεια ή εγκεφαλίτιδα, καρδιομυοπάθεια κ.ά.)

Διάγνωση

1) Απομόνωση ιού + κ/α : ορός , πλάσμα, μονοκύτταρα, πριν την 5^η μέρα, κ/α

2) Ανίχνευση Νουκλεικού Οξέος : RNA, RT-PCR

3) Ανίχνευση αντιγόνων : envelope/membrane (E/M) αντιγόνο, αντιγόνο μη-δομικής πρωτείνης 1 (NS1) , ως την 9^η μέρα της νόσου

4) Ορολογικές μέθοδοι : IgM -ELISA, IgG-ELISA, IgM/IgG , Δοκιμασία αναστολής συγκόλλησης

Αγωγή

Υποστηρικτική (κυρίως του shock)